donderdag 3 oktober 2013

Kunst

Ik maak mij weer eens druk over kunst, dus lees de volgende gedachtespinsels, met kop en staart, maar wellicht niet geheel samenhangend - gelijk alles wat ik doe.
Wie bepaalt er wat kunst is? De kunstenaar wellicht, want dat is degene die de kunst maakt. Of de critici, want zij schijnen er heel wat van af te weten. Mogelijk zelfs het publiek. Zij moeten immers al die kunst bekijken of ondergaan.
Het is een vraag zonder antwoord, want al bovengenoemde hebben een soort van recht te bepalen wat kunst is. Meestal is het het publiek dat hierin doorslaggevend is, tot groot sjagrijn van kunstenaars. Critici bepalen al eeuwen voor dat publiek wat wel en geen kunst is, tot nog groter sjagrijn van kunstenaars, aangezien critici geen publieke, maar een eigen agenda hebben.
Een verdiepende vraag betreffende kunst stelt vervolgens: welke kunst moet gewaardeerd worden? Hetzij door tentoonstelling, of door aankoop voor in een museum (kunst moet niet aan de privé muur, maar openbaar geëxposeerd).
Opnieuw dezelfde groep als bovengenoemd: de kunstenaar kan uit eigen werk selecties maken en het ene boven het andere waarderen. De critici hebben zo hun voorkeuren (meestal voor abstracte meuk - maar dat is een kwestie van slechte smaak en onderontwikkeldheid) en het publiek weet vaak niet wat het 'mooi' vindt, en richt het oor naar de critici (heel soms naar de kunstenaar), met desastreuze gevolgen - zie de waardering voor amateur Van Gogh, de bloei van bijvoorbeeld de kleutertekeningen van Cobra.
De afgelopen twee eeuwen, ruwweg, zijn kunstenaars tegen dit selectieve proces in opstand gekomen. De prerafaëlieten in het midden van de 19e eeuw richtten hun pijlen op de uitsluiting door de Academy; Dada protesteerde niet alleen tegen de waanzin van de oorlog, maar ook tegen de waanzin van de critici - mag een persoon zich kunstenaar noemen, ook al vinden critici dat het werk van dat persoon geen 'kunst' is.
Dit uitsluitende gedrag van critici (met hun eigen, meestal geheime, agenda) leidde onder andere tot het waarderen van zogenaamde outsiders - kunstenaars die buiten de gevestigde orde werken en leven.
Ik voel mijzelf zo'n outsider, ware het niet dat ik de term verfoei, waar ik zo op terugkom.
De regeltjes waartegen de prerafaëlieten ooit in opstand kwamen gelden nog steeds. Als kunstenaar zonder opleiding van een academie kom je niet in aanmerking voor subsidies. Als kunstenaar zonder inkomen (zoals ik) kom je niet in aanmerking voor subsidies en is je enige etalage het internet, want meestal gratis. Mijn werken staan vrijwel allemaal op internet, gratis voor iedereen te downloaden, te printen en aan de muur te hangen.
Een van de ongeschreven regels is: gij zult strijd leveren. De competitie onder mensen is hoog - in dat opzicht zijn wij dieren, en niet eens erg intelligente dieren. Verder is er de heldenverering: de winnaar van de competitie is de HELD, die alles mag en kan - zolang het maar door de goegemeente zwijgzaam goedgekeurd wordt. 
Het stupide wedijveren van mensen onderling - altijd maar het idee te hebben dat er een 'beste' is (en alle anderen losers zijn), zoals in de sport gewoon is, die eeuwige competitie van mensen, ze leidt nergens toe en zou juist voor kunstenaars - een soort van filosofen - niet mogen bestaan. Zij zouden daarboven moeten staan. Is er zoiets als een beste onder de kunstenaars? Is Van Gogh beter dan Monet? Of dan Manet, Giger, Moebius, Duchamp, Man Ray, el Greco? In de Verkiezing Kunstenaar van het jaar 2014 mag door het publiek worden bepaald wie de grootste van Nederland is. Wordt het Westerik, Corbijn of één van de andere netjes opgevoede mensen? Het kan niet Robotklauw zijn - want daar heeft nog nooit iemand van gehoord.
Wellicht staan kunstenaars erboven, maar het zijn de critici én het publiek die bepalen wie er kunstenaar mogen zijn, niet de kunstenaars zelf.
Bezie dit berichtje, over de Nationale Kunstdagen 2013:
Op 9 en 10 november is in Rotterdam de vierde editie van de Nationale Kunstdagen met circa 200 exposerende Nederlandse kunstenaars, die samen meer dan 800 van hun mooiste werken tonen.
De 200 kunstenaars zijn eerder dit jaar bij acht Regionale Kunstdagen gekozen als meest gewaardeerde kunstenaars. 
U leest het goed: 200 meest gewaardeerde kunstenaars werden gekozen. Als het publiek ziet dat er gekozen mag worden begint het te kwijlen; want 'gekozen', dus democratisch - dus GOED (ten opzichte van alles wat slecht is).
Weet je wat het is: goed en slecht zijn generalisaties zonder enige waarde. Kunstenaars te laten kiezen door het publiek, is als kunstenaars laten uitverkoren door critici: het publiek heeft een eigen agenda, en heeft geen idee waar kunst voor staat. Ziet alleen maar GOED of SLECHT. MOOI of LELIJK.
Competitie, heldenverering, ze zijn menselijk, maar ook detrimentaal (nadelig). Maar ik besef weer eens dat ik tegen de menselijke aard aan het ingaan ben. Diezelfde aard, die van buitenstaanders nette ordentelijke mensen wist en weet te maken. Ik begrijp mensen niet en zal dat waarschijnlijk nooit kunnen - ben ik menselijk?
Het is wrang te moeten constateren, dat outsider-kunst geheel en al binnen de gevestigde orde opgenomen is en zich derhalve aan dezelfde regels en wetten moet onderwerpen als gevestigde kunst. Outsider is geheel insider geworden en alleen nog maar een noemertje en voor mij reden mijzelf geen outsider of buitenstaander te noemen. Feitelijk zijn we nog steeds bij Af, en moet er nog steeds geprotesteerd worden tegen de gevestigde orde, welke een star keurslijf van regeltjes bestierd, waardoor kunstenaars als ikzelf geschuwd worden en het leven onmogelijk gemaakt wordt.


prerafaëlitische kunst, voorloper van het symbolisme, de art nouveau, de surrealisten, etc.

dinsdag 10 september 2013

De middelmatigheid doorbreken

Fantastisch nieuws voor de hoogvliegers die nu op school zitten en voor toekomstige begaafde leerlingen:

Het kabinet wil dat bovengemiddeld getalenteerde leerlingen in het onderwijs veel meer de kans krijgen om zich te ontplooien. 
Staatssecretaris Dekker liet in een brief aan de Tweede Kamer weten dat hij in zijn eerste maanden als bewindsman is 'geschrokken' van de manier waarop Nederland met toptalenten omgaat. 'Onze hoogvliegers doen het beduidend minder goed dan hun leeftijdsgenoten in de landen om ons heen. Bovengemiddelde leerlingen worden vaak aan hun lot overgelaten.'

Dekker wil het onderwijs daarom op 'een andere manier' inrichten. Het onderwijs moet volgens hem 'uitgaan van de individuele behoeften en capaciteiten van kinderen en in de klas meer recht doen aan de verschillen tussen leerlingen'. Zo wil hij, schrijft hij in een brief aan de Kamer, 'de middelmatigheid doorbreken'.

Het zou tijd worden, want de middelmatigheid - waar Robotklauw zich tegen verzet - regeert Nederland en heeft het aan de rand van de afgrond gebracht.

Rest de bewindsvoerders nog één simpel dingetje: Robotklauw - en met hem duizenden anderen - is door jarenlang mediocre geneuzel zijn baan kwijt geraakt, zijn kansen zijn verkeken, zijn leven is kapotgemaakt, zijn kunst is verguisd.

Gaan de bewindvoerders mijn leven wat meer op orde brengen? Ga ik met meer respect behandeld worden? Krijg ik de kans om mijn niet onaanzienlijke talenten te spuien? Krijg ik eindelijk de steun die ik verdien? Wordt er geld vrijgemaakt voor mij, of voor mensen als ik?

Ik hoop echt dat er wat verandert voor de jeugd, maar ik ben bang dat mijn generatie, die mijn leven kapotgemaakt heeft, het niet boeit of ik leef of sterf. Ondanks mijn inspanningen mijn leven te verbeteren, blijft de middelmatigheid regeren.

zondag 25 augustus 2013

Soundcloud

Robotklauw en Microkill zitten nu op soundcloud.

De laatste tijd zat de Klauw achter een promomuziekje van Investigation Discovery aan. Na wat gezoek kreeg hij een vette tip, surfde naar de soundcloud en vond het nummer daar. Beluister het zelf op soundcloud: Stormcloud - Chris White &  Ben Cocks van chriswhitemusic.




zondag 18 augustus 2013

Help!

In the 1980's I was alone as a Dutch artist in depicting naturalism, and figurative paintings. My subjects were mostly portraits of people and women, nude or

clothed. My art was influenced by surrealism and Giger, French comics (Druillet, Moebius), Willink, Symbolism and the PRB. I drew roses with stems and leafs,

withered and fallen on the ground. I made a portrait with real hair stuck to it. I worked feverishly.
I didn't know of other painters like me. In The Netherlands people like Mondriaan and De Kooning were worshipped and realism was 'something from the Nazi's'.

 Nonsens of course, but the Dutch are quick to condemn everything they don't like, be it people, movements, art, cultures. They are inherent racist and

bigots.
After a couple of years of rejection at galeries, I destroyed most of my artworks - about 200 drawings and paintings. I burned them on a pile, and a lot got

stolen by people who liked drawings or paintings. I stopped making art for years, got addicted to heroin, speed, cocain and alcohol. In about 1995-1996 I

made a number of drawings, based on ufos and aliens. Only in 2010 I started to make a lot of art again.
It is offensive to my art, to see my principles and downright copies of my ideas portayed in Stuckism and similar movements. I am NOT a movement. I'm an

original artist, not a copyist. The art I see on the internet, for instance on Deviant Art (concept art = NOT art) looks like the stuff I made in te 1980's.

Others would be overjoyed, but not me. I'm broke, am to be kicked out of my house and forced to live on the streets, being a diabetic is almost impossible. I

have no job, being almost not able to walk due to to claudication - pain and cramps in my legs. In this dire situation, nobody is able to help me. I have no

friends (because of a social phobia), my mother has no more resources, my girlfriend is an ex now and is the one leaving me, so I'm stuck in a house I can't

pay for. I have no ID and can't get welfare, because I have no ID. And een if I got welfare, I ca't afford this house. I gave no money to move, and what

about my belongings? I'm very depressed and sick of life. The Netherlands is a cruel state. If I get no help, I will be dead in a few months.
So, I ask for help this way. I need money, I need a house with low rent, I need assistance. Who is able to help, who can help me?
I feel ashamed for this. Today is my birthday. My mother called me up, nobody else. My ex girlfriend, still living here, refuses to do anything festive. My

lovely son is with his mother in Greece somewhere, and she refuses to tell me where he is. I feel alone.
I need money to live, I need money to make art. Is there nobody out there who can finance a starving artist?

Thank you for reading.
Ivo Westerlaken, aka Robotklaw

zondag 7 juli 2013

Tiny essay of art

Conceptions and misconceptions about art:

'Art is a diverse range of human activities and the products of those activities'
Too vague, too pseudo-intellectual, too wikipedia.

'Art is what I find what is art'
Forest Gump art maybe.

'Art is what I think is pretty'
No, that's bling bling.

'Art is form and content'
There are forms without content, and what 'content' are we talking about? I've framed a 'nothing' once; a piece of art without form or content. Was it art that was framed? Fill a garbage bag with something and close it. Here we have form and content; until it starts reeking...

'We work in the dark — we do what we can — we give what we have. Our doubt is our passion and our passion is our task. The rest is the madness of art.'
-Henry James

'All art is autobiographical; the pearl is the oyster’s autobiography.'
-Fellini

'I've read a lot about art, I've seen, heard and experienced a lot of art. But I still don't know what it is. Also,  I don't know what it is not...'
-Robotklaw

The nature and purpose of art
-A tiny essay-
by Robotklaw
July 2013

Art is always a product. A thought is never art, unless it has been worked out to become a product. Art then becomes an expression, either transient or solid. I've once put a pencil on the floor of a museum, until a child came and took the pencil. That was solid art, until it became transient. I make it solid again by writing about it. It was some sort of expression. But then again, it could be that I’m lying and there never was a pencil, put on the floor of a museum by me. Art is in the mind of the beholder, thus art is not objective, always subjective.

Art in itself is transformation of vision, thought and other perceptions. Art is always a human process. Art is transmission of the transformed product. Art itself is not about beauty, meaning, good/bad, truth, aesthetics, etc. These are human, cultural values and they are meaningless in that they are not universal. Culture is sometimes the culture of one, mostly seen as the culture of a group, never a universal culture of man.

Culture thus is limited and a limited vision of art is unwanted. Art can express moral values, can express anything it wants, but it must know that it is limited. Limited by the culture of one (the artist) and the culture of many (the observers), art is shared by both the maker and observer, but what is learned of this process is different every time. Art thus has not one message but many (or it can have just one message or no message at all) and here we see that art can be experienced as a solid AND as a transient piece.

In the end, art is no more than shape, color, vibration and other sensible artifacts. There is recognition in these artifacts by the observer, which evoke pleasure, sorrow and other emotions. Some say, art is form and content, but content can be totally lacking, and art is not just about form.

We can come to a pitiful conclusion. Art is everything which evokes emotions. Thus lovemaking can be art, food can be art, bling bling can be... Is it time to lie down in the gutter and die, for art has become meaningless, or do we have to change the way we think about a subject like 'art'?

end

vrijdag 28 juni 2013

Crowdfunding

Crowdfunding voor nieuwe computer

Het moest er van komen, want uitkering is zelfs stopgezet door idioten van Sociale Zaken. De uitkering stopzetten van iemand met twee/drie kinderen thuis; iemand die chronisch ziek is; iemand die 8.000 euro aan schulden heeft! Omdat ik jaren geleden, bij de aanvraag, vergeten ben te melden dat ik een spaarrekening had. Een rekening die ondertussen door mijn ex helemaal leeggehaald is, net als andere gezamenlijke rekeningen.

Nieuwe computer kost iets van 750 euro. Dus crowdfund ik voor 1000 euro. Daar snoept de website wat van af en van het restant kan ik hopelijk over twee maanden een nieuwe computer kopen.

Iedereen dus naar de crowdfundsite. En bij minimaal 50 euro krijg je een gesigneerd kunstwerk.

P.s.: Robotklauw is nu op Twitter: @Robotklauw

woensdag 20 maart 2013

Welke rechten hebben wij als mens?

Welke rechten gunt de Nederlandse staat ons als mens? In ieder geval niet het recht op seks, dus daar gaan we snel aan voorbij. Evenmin het recht op gelijke beloning – nog zo’n heikel punt wat ik even laat liggen. Gelijkheid wordt hier als een groot recht gezien en dat een mens zo min mogelijk moet lijden, maar het recht niet getreiterd en gepest te worden is in Nederland ver te zoeken. Het gedrag van pestkoppen en bullebakken wordt zelfs beloond. Competitie wordt aangemoedigd, wat een vorm van beloning voor de bullebakken is. Het is simpel: uit competitie komt veelal één enkele winnaar voort, en tientallen verliezers. Wat is competitie anders dan het recht van de sterkste? En wat is pesten anders dan het recht van de sterkste? Het belonen en aanmoedigen van competitief gedrag kan niet anders dan tot slachtoffers leiden.

Een ander recht dat in Nederland helaas niet bestaat is het recht op onderwijs. Nu zullen velen denken, maar we hebben toch allemaal recht op onderwijs in Nederland. Dat is dus niet zo. Allereerst bestaat er tot 16 jaar schoolplicht. Niet eens onderwijsplicht, want dan zou je thuis geschoold kunnen worden, maar de plicht een school te bezoeken. We noemen dat ironisch leerplicht (je vraagt je af wat je precies ‘leert’ op school) en denken dat het een goed iets is. Dat is het niet. Ieder kind in Nederland zou recht op onderwijs moeten hebben, niet ertoe verplicht moeten worden! Een volk in vrijheid heeft natuurlijk onontvreemdbare rechten en plichten, geen afgedwongen plichten die voor rechten moeten doorgaan!

Zouden wij het recht hebben om onszelf te kunnen verdedigen tegen onverlaten, dan zouden wij bewapend moeten zijn. In een beschaafde natie volstaat zulks niet, en dan zou je gram via de rechter moeten kunnen halen. Let wel, via gratis rechtshulp, die alleen voor burgers geldt, niet voor bedrijven. Of een systeem dat je naar draagkracht betaald.  Beide zijn afwezig in Nederland. Verder zou het zo moeten zijn dat de staat de wraak op een dader neemt, die jij niet mag nemen. Daar faalt Nederland behoorlijk in. Straffen zijn extreem laag, of de onverlaat mag onkruid schoffelen, terwijl de slachtoffers met de gebakken peren zitten blijven. Ik zou zeggen, als de staat geen wraak neemt, doe het zelf dan! Als al die mensen die door de Nederlandse rechtsstaat in de steek gelaten zijn nu eens het recht in eigen hand nemen, dan laat diezelfde staat het wel na om al die slachtoffers op te sluiten vanwege het recht dat ze verdienen!

Nederlanders zijn scheutig met het vermanende vingertje, maar we laten verzaken de mensenrechten in ons eigen land. Misschien een idee om het tegen onszelf op te steken.