Het is de maand van de ziel in de filosofie. Er worden vragen gesteld als 'wat is de ziel'?, maar niet de vragen die er toe doen, zoals, 'waarom zouden we een ziel nodig moeten hebben?' 'Waar zit die ziel dan?'
Sommigen denken dat wij uit lichaam, ziel en geest bestaan. Anderen zien het wat genuanceerder en ervaren een lichaam en een geest; hun ziel is niet dood, maar sluimert - soms wend je hem aan, anders rust ie gewoon. En dan weer zijn er de verlichten als robotklauw, die weten dat we een lichaam hebben en dat wat wij 'geest' of 'bewustzijn' noemen eigenlijk een functie van het geheugen is.
En als ons bewustzijn eigenlijk gewoon een geheugen is, een uitgebreid geheugen, dan is er geen ruimte voor een ziel of een geest. Robotklauw grapt weleens dat de ziel mogelijk losse bits en bytes zijn, die van onze harde hersenschijven gepoetst zouden moeten worden. Maar juist die rest is wat ons geheugen vervuild en ons tot mens maakt. Niet een ingebeelde ziel, noch een ontvankelijke geest.
