Kerst zuigt

Weet je waaraan je kan zien dat het echt kerst is?

Ik ga het je laten zien: Je weet dat FOX, dat halfgare televisiekanaal waarop Boston Legal het enige is dat te verhapstukken is, een bepaald soort programmering heeft? Ja, die programmering. Eerst tig afleveringen van de Simpsons, gevolgd door voetbal, gevolgd door een B-serie met zombies, of een B-film. Wel, die omroep heeft een echte kerstavond. Daaraan zie je pas echt dat het kerstmis is. De programmering voor vanavond:
De Simpsons, voetbal, een B-film (die ze gisteren ook al lieten zien). Weet je wat er anders is? Nou? Raad maar... Lukt niet? Lijkt het precies hetzelfde als altijd? Het echte andere is dat ze het een kerstavond noemen! Zo kan je zien dat het kerst is.

Wat heerlijk om alleen te zijn met de kerst.

NIET!

Stomme vriendin die er zo nodig vandoor moest gaan zodat ik nu alleen ben. Werd ze gelukkig van, zei ze. Weet je wanneer een vrouw gelukkig is?

Weet je dat?

Nee?

'Als ze bonbons eet'.

Grappig, maar nee. Zal ik het verklappen? Een vrouw is pas gelukkig als ze weet dat een man ongelukkig is.

En daar zal ze alles aan doen: overspel, je uitlachen, over je roddelen, je negeren, voor werkelijk alles wat maar een pikkie heeft op haar rug gaan liggen met haar benen wijd.

Goed, dat laatste was een beetje grof. Maar het is wel waar, dus niet zeuren.

Om af te sluiten een heerlijk feitje, wat hierbij aansluit en wat je inzicht geeft als nooit tevoren.

Bij een experiment met betrekking tot opwinding, bleek dat mannen slechts opgewonden werden als ze zich er toe aangetrokken voelden Het geestelijke en lichamelijke werkten dus samen. Vrouwen daarentegen werden lichamelijk opgewonden van dingen waar ze zich geestelijk helemaal niet toe aangetrokken voelden (zo zeiden ze - vrouwen zijn nu eenmaal niet goed te vertrouwen). Zo werden ze opgewonden van het zien van parende mannen met vrouwen, vrouwen met vrouwen, zelfs van apen die het met elkaar deden.

Untermenschen in Capelle aan den IJssel

De burgemeester van Schinnen zei in Een Vandaag (3 dec 2013) over het asielzoekerscentrum in zijn dorp dat weer open gegaan is, dat de samenleving het als een vanzelfsprekendheid ziet om mensen met problemen te helpen. Mooie woorden en ook nobele woorden. Als je echter in Capelle a/d IJssel woont is dit niet vanzelfsprekend, dat je geholpen wordt met problemen, want hier zijn tientallen mensen van hun enige vorm van inkomsten, een bijstandsuitkering, beroofd door VVD- en Leefbaar-wethouders, die beweerden fraude te bestrijden. Tientallen zonder uitkering, verdoemd tot misdaad, bedelstaf, wanhopig zoekend naar iets van inkomen. Het is er niet, want verstoken van uitkering kom je nergens meer binnen. Je verslonst, je enige geld gaat op aan eten. Ik krijg nog wat van de voedselbank, maar kleding en meubels van de meubelbank - en een broodnodige wasmachine, ik doe de was nu in een emmer - worden geweigerd ook vanwege de 'vermeende fraude'. Deurwaarders lopen af en aan. Ik kon nog net een beslaglegging op al mijn spullen voorkomen. Was dat niet gelukt, dan had ik met Kerst op de kale vloer kunnen zitten, zonder ouwe bank, zonder kasten, zonder klok, zonder 10-jaar oude tv, zonder 15-jaar oude fiets, zonder tweedehands computer, zonder internet (het enige wat nog een beetje troost geeft), zonder lamp zelfs, want daar was ook beslag op gelegd. Dat is de realiteit nu voor mij en tientallen zogenaamde 'fraudeurs' hier in Capelle a/d IJssel. 

Naastenliefde is dood hier, alleen het recht van de sterkste en de meest dommen geldt hier nog. Ik heb nooit gefraudeerd, zal dat ook niet snel doen. Ik ben geen misdadig type, dus daar valt voor mij ook geen geld te halen. Ik probeer mijn kunst een beetje te verkopen op het internet. Tot dusver 0,- euro aan inkomsten. Ik ben chronisch ziek en licht lichamelijk gehandicapt, licht autistisch, zat in een programma van Sociale Zaken om aan werk te komen, maar dat houdt op als je geen bijstand krijgt. Dit is Capelle, dit is de zogenaamde welvaartsstaat Nederland, dit is mijn miserabele leven.

Ik zit in een depressie, want daar geraak je wel in als je als een onmens, een untermensch wordt behandeld door de gemeente (zelfs een deurwaarder vond de behandeling door de gemeente 'onmenselijk'). Dat predicaat 'fraudeur' hebben ze zelf verzonnen, ik heb bepaalde inlichtingen niet gegeven, simpelweg omdat ik ze vergeten was, maar hier in Capelle ben je dan gelijk een fraudeur en wordt je tot in de eeuwigheid gestraft.

Ik loop met de gedachte rond om mezelf van het leven te beroven, dan ben je gelijk van al die problemen af. Want wat ik zeker heb gemerkt de laatste maanden, is dat de burgemeester van Schinnen een eenling is: mensen met problemen zijn ze liever kwijt dan rijk in dit land. Mijn leven is één groot probleem op het moment, maar niemand schiet mij te hulp.