Bizar om te bedenken, dat eens de dystopie in boekvorm gebracht werd – 1984 – maar dat vandaag de dag de bedenker van Beavis & Butthead de dystopie in een film kan proppen. Idiocracy is zeker de moeite van het bekijken waard. Je wordt in minder dan anderhalf uur door het verhaal geleid, met kleurrijke plaatjes en cynische grappen; wat is er mis in de wereld: idioten regeren de wereld vol idioten. Idiocracy is een parodie op de wereld van vandaag de dag, met z’n consumisme en almaar dommere bewoners. Idiocracy doet of het de wereld van morgen is, maar de geportretteerde idioten staan vandaag naast je in de bus, achter je in de file en helpen je in de winkel.
Over enkele tientallen jaren zal de dystopie als een reclameboodschap gebracht moeten worden, anders begrijpt niemand hem meer. Deze moet kort, to-the-point en licht verteerbaar zijn. Het uitlekgewicht mag niet meer dan enkele grammen bedragen, anders te-veel-voor-onse-hersensenssses…
Idiocracy is een produkt van deze tijd – zodanig oppervlakkig dat het nog net boeit. Eigenlijk is het al een opgeleukte reclameboodschap. Fox liet de film een jaar op de planken liggen en hij opende in een dozijn cinema’s in de VS. Ze waren onwetend wat ze er mee moesten en door zoveel domheid leed 20th Century Fox ook nog verlies. De film bracht vrijwel niets op.
De dommen hebben de aarde inmiddels overgenomen en dat gaat nooit meer weg.
