Zo'n veertig jaar geleden ging robotklauw voor het eerst naar school. Het werd een hel op aarde. Intelligentie was 'not done' in die tijd en hij werd het mikpunt van spot en pesterijen. Dat duurde voort tot robotklauw een jaar of zeventien was en besloot van school te gaan. De onbenullige lessen, het oppervlakkige onderwijs, de middelmatige leraren en de eeuwig domme leerlingen die hem zijn intelligentie benijdden en hem daarvoor het leven zuur maakten: robotklauw was het zat. Dat deze hel hem evenmin had voorbereid op een fijn en gezond leven werd zijn ondergang. Nog steeds is robotklauw niet goed in staat het zwakzinnige leven om hem heen te dulden.

Maar voor de toekomstige generaties gloort hoop. In Trouw las robotklauw vandaag: "Wie uitblinkt, mag niet langer worden weggezet als lullige studiebol, maar moet worden gekoesterd."

Het is te laat voor robotklauw. Hij is weggepest en uitgekotst door deze maatschappij van minkukels en verdorven geesten. Hij blinkt nog steeds uit, maar wordt niet gekoesterd.

Deze maatschappij is er één van huichelaars.

Het artikel in Trouw zegt namelijk ook: "Extra aandacht voor de nerd gaat ten koste van de aandacht voor de zwakkere scholier en student."

Hallo! Wakker worden! Een minderheid van de studenten is 'nerd', een meerderheid is zwak. De verhoudingen zijn zo'n beetje 2-5 % nerds, tegen 75-80 % zwakke leerlingen. Dat er een beetje aandacht voor de nerds gaat komen ten koste van overstelpende aandacht voor de randdebielen in de maatschappij is billijk. Te lang hebben intelligente mensen moeten zuchten onder de terreur van de middelmatigen. Iedere dag leest robotklauw in de krant over zwakbegaafden als Wilders, Rutte, Cohen, noem maar op - iedere partij in Nederland bestaat uit middelmatigen en zwakbegaafden. Iedere dag maar weer. Om moedeloos van te worden. Inhoudsloos gebrabbel over infantiele zaken - dát kenmerkt de Nederlandse politiek. Maar vlak het journaille niet uit! Elkaar overschrijven is de enige kunst die ze beheersen en elkaar overtroeven in taal- en spellingsfouten is het levensdoel van de gemiddelde reporter.

Ontgoocheld gaat robotklauw weer lijden in stilte.

De dystopie bespiegeling

Bizar om te bedenken, dat eens de dystopie in boekvorm gebracht werd – 1984 – maar dat vandaag de dag de bedenker van Beavis & Butthead de dystopie in een film kan proppen. Idiocracy is zeker de moeite van het bekijken waard. Je wordt in minder dan anderhalf uur door het verhaal geleid, met kleurrijke plaatjes en cynische grappen; wat is er mis in de wereld: idioten regeren de wereld vol idioten. Idiocracy is een parodie op de wereld van vandaag de dag, met z’n consumisme en almaar dommere bewoners. Idiocracy doet of het de wereld van morgen is, maar de geportretteerde idioten staan vandaag naast je in de bus, achter je in de file en helpen je in de winkel.

Over enkele tientallen jaren zal de dystopie als een reclameboodschap gebracht moeten worden, anders begrijpt niemand hem meer. Deze moet kort, to-the-point en licht verteerbaar zijn. Het uitlekgewicht mag niet meer dan enkele grammen bedragen, anders te-veel-voor-onse-hersensenssses…

Idiocracy is een produkt van deze tijd – zodanig oppervlakkig dat het nog net boeit. Eigenlijk is het al een opgeleukte reclameboodschap. Fox liet de film een jaar op de planken liggen en hij opende in een dozijn cinema’s in de VS. Ze waren onwetend wat ze er mee moesten en door zoveel domheid leed 20th Century Fox ook nog verlies. De film bracht vrijwel niets op.

De dommen hebben de aarde inmiddels overgenomen en dat gaat nooit meer weg.